فیلم Paris Paris اولین اثر داستانی ایزابل تولنائر، کارگردان بلژیکی، با نگاهی متفاوت به مفهوم «خانه» و تجربه مهاجرت در جشنواره بین المللی فیلم کارلووی واری 2026 به نمایش درمی آید. این اثر که در بخش رقابتی Proxima حضور دارد، تلاش می کند با روایتی انسانی و چندلایه، تجربه بی جایی، خاطره و تغییر را به تصویر بکشد؛ آن هم بدون آنکه پیام سیاسی خود را به شکلی مستقیم و شعارگونه مطرح کند.
داستانی میان دو «پاریس»؛ از اروپا تا چین
فیلم Paris Paris داستان سه مرد از نقاط مختلف جهان را دنبال می کند: یی-ئن از چین، جونیور از کنگو و حمزه از فلسطین. این سه مهاجر بدون مدارک در ساختمانی متروکه در پاریس زندگی می کنند و با چالش های روزمره، ناامنی و حس ناپایداری دست وپنجه نرم می کنند.
ایده مرکزی فیلم به شکل جالبی به وجود یک نسخه تقلیدی از شهر پاریس در چین (تیاندوچنگ) گره خورده است؛ مکانی که با الهام از معماری پایتخت فرانسه ساخته شده و به نمادی از رؤیاهای مهاجرتی و تغییر هویت تبدیل شده است.
این فیلم تمثیلی از جست وجو، فقدان، جابه جایی و کشف معناها و اشتراکات تازه است.
— معرفی جشنواره
الهام از واقعیت؛ از مستند تا داستانی
تولنائر که پیش تر در حوزه مستند فعالیت داشته، ایده این فیلم را سال ها قبل پیدا کرد؛ زمانی که درباره نسخه چینی پاریس مطالعه می کرد.
بلافاصله مجذوب این ایده شدم. خیلی زود به این فکر افتادم که یک شهر را در دو مکان مختلف در یک فیلم کنار هم قرار دهم و ببینم این شباهت چه معناهایی می تواند ایجاد کند.
— ایزابل تولنائر
او مدتی را در چین گذراند و با تغییرات سریع شهری و تجربه افرادی مواجه شد که پس از بازگشت به محل زندگی خود، دیگر آن را نمی شناختند. همین مشاهدات، هسته اصلی مفاهیم فیلم را شکل داد: خاطره، ناپایداری خانه و احساس گم شدگی.
نگاهی انسانی به مهاجرت، نه شعاری
با وجود اینکه فیلم به موضوع مهاجران بدون مدارک می پردازد، کارگردان تاکید دارد که اثرش سیاسی است، اما نه به شکل مستقیم و آشکار. او تلاش کرده تعادلی میان تلخی و لحظات انسانی برقرار کند تا شخصیت ها صرفاً قربانی نشان داده نشوند.
در کنار درام، لحظاتی از طنز و گرما نیز در فیلم وجود دارد؛ رویکردی که به گفته تولنائر برای نمایش واقع گرایانه زندگی این افراد ضروری بوده است.
بازیگران و روند انتخاب
در این فیلم، یی-ئن چن، دیوید موتامبا و محمود بشتاوی نقش های اصلی را ایفا می کنند. انتخاب بازیگران با رویکردی متفاوت انجام شده و برخی از آن ها تجربه بازیگری حرفه ای نداشته اند.
در ابتدا اصلاً به این فکر نمی کردم که او را برای فیلم انتخاب کنم، اما بعد متوجه شدم حضورش دقیقاً همان چیزی است که داستان نیاز دارد و از آنجا به بعد فیلمنامه را با در نظر گرفتن او نوشتم.
— ایزابل تولنائر
زبان، خاطره و تعریف «خانه»
یکی از تم های مهم فیلم، نقش زبان در شکل گیری حس تعلق است. شخصیت ها با زبان مادری خود احساس نزدیکی بیشتری به «خانه» دارند، در حالی که یادگیری زبان جدید، آن ها را بیشتر با حس بیگانگی روبه رو می کند.
در نهایت، Paris Paris تصویری چندلایه از انسان هایی ارائه می دهد که میان گذشته و حال، میان خاطره و واقعیت، و میان دو تعریف متفاوت از خانه سرگردان هستند.
۰ دیدگاه