فیلم Learning to Breathe Under Water به کارگردانی ربکا فورچون و با بازی ماریا باکالووا و روری کینیر، یکی از آثار متفاوت و احساسی جشنواره بین المللی فیلم کارلووی واری 2026 است که توجه زیادی را به خود جلب کرده. این فیلم که نخستین نمایش جهانی خود را در بخش Special Screenings تجربه می کند، داستانی انسانی درباره سوگ، ارتباط و درک جهان از نگاه یک کودک را روایت می کند.
داستانی از دل یک ذهن کودکانه
مرکز داستان، پسری 8 ساله به نام لئو است که پس از ناپدید شدن مادرش، با دنیایی پیچیده و گیج کننده روبه روست. او برای کنار آمدن با این شرایط، به تخیل خود پناه می برد؛ جایی که یک کوسه عظیم روی سقف خانه شان به نزدیک ترین همدمش تبدیل شده است.
ورود آنیا (با بازی ماریا باکالووا)، پرستاری پرانرژی و صریح، سکوت زندگی لئو و پدرش را می شکند. او با صداقت و گرمای خود، این خانواده را وادار می کند از دنیای درونی شان بیرون بیایند و با واقعیت روبه رو شوند.
این فیلمی دلنشین برای والدین و کودکان است؛ درباره اینکه چگونه با هم حرف بزنیم و چگونه با سوگ کنار بیاییم. همچنین یادآوری می کند که دنیای بزرگسالان گاهی برای کودکان قابل درک نیست و باید نظر آن ها را جدی گرفت. مهم تر از همه، درباره یاد گرفتن نفس کشیدن دوباره است.
— معرفی جشنواره کارلووی واری
چرا این پروژه برای سازندگانش مهم بود؟
ربکا فورچون، کارگردان فیلم، از همان ابتدا جذب فیلمنامه ریچارد برابین شد. او که خود تجربه زیسته متفاوتی دارد، ارتباط عمیقی با شخصیت لئو برقرار کرد و تلاش کرد روایت را از درون ذهن این کودک پیش ببرد، نه صرفا از بیرون.
فورچون درباره لحن فیلم توضیح می دهد که هدفش ترکیب احساس و امید بوده است؛ اثری که هم بتواند مخاطب را متاثر کند و هم در نهایت حس امیدواری به او بدهد.
من کارهایی را دوست دارم که هم تکان دهنده باشند و هم گرم و امیدبخش. شاید در طول فیلم اشکتان دربیاید، اما در نهایت حس امید خواهید داشت. اگر با هم مهربان تر باشیم و کمتر قضاوت کنیم، می توانیم برای هم بهتر باشیم.
— ربکا فورچون
نگاه ماریا باکالووا به فیلم
ماریا باکالووا نیز به سرعت با داستان ارتباط برقرار کرد و آن را اثری جهانی توصیف می کند که همه می توانند با آن همذات پنداری کنند.
این یک فیلم خاص است. از همان لحظه اول که فیلمنامه را خواندم، این حس را داشتم. عاشق داستان شدم؛ چیزی که برای همه ما قابل درک است.
— ماریا باکالووا
او همچنین از همکاری با روری کینیر و بازیگر نوجوان فیلم، ازرا کارلایل، به عنوان تجربه ای ویژه یاد می کند و معتقد است حضور این بازیگر جوان یکی از نقاط قوت اصلی فیلم است.
کوسه روی سقف؛ نمادی از درک جهان
یکی از عناصر عجیب و در عین حال کلیدی فیلم، حضور یک کوسه روی سقف خانه است. این تصویر نمادی از تلاش لئو برای فهمیدن اتفاقات زندگی اش، به ویژه غیبت مادرش، محسوب می شود. فیلم با استفاده از این تصویر و همچنین سکانس های نیمه انیمیشنی، مخاطب را مستقیما وارد ذهن این کودک می کند.
به گفته سازندگان، این اثر تلاش می کند نشان دهد چگونه انسان ها می توانند با پذیرش واقعیت و روبه رو شدن با احساسات، دوباره به زندگی بازگردند.
جزئیات تولید و نمایش
فیلم Learning to Breathe Under Water در ایرلند فیلمبرداری شده و تهیه کنندگی آن را جک تارلینگ و پاتریک اونیل بر عهده داشته اند. این پروژه پیش تر در برنامه Great 8 موسسه BFI در جشنواره کن نیز معرفی شده بود.
این فیلم با تمرکز بر روابط انسانی، چالش های احساسی و پذیرش تفاوت ها، یکی از آثار قابل توجه جشنواره امسال کارلووی واری به شمار می رود و می تواند توجه مخاطبان گسترده تری را در سطح جهانی جلب کند.
۰ دیدگاه