مستند فیلم Robert Richardson: The White Devil که در جشنواره کارلووی واری ۲۰۲۶ به نمایش درآمد، نگاهی متفاوت به زندگی و ذهن یکی از مهم ترین فیلمبرداران معاصر هالیوود دارد؛ رابرت ریچاردسون، چهره ای که سه بار جایزه اسکار را به دست آورده و با کارگردانان بزرگی همکاری کرده است. این پروژه برای کارگردان جوان اهل جمهوری چک، یانا هویودوا، چیزی فراتر از یک فیلم بود؛ سفری شخصی و طولانی که از یک پایان نامه دانشگاهی آغاز شد.
از یک ایمیل ساده تا شروع یک رابطه حرفه ای
داستان این مستند از جایی شروع شد که هویودوا به عنوان دانشجوی سینما تصمیم گرفت درباره رابرت ریچاردسون تحقیق کند. او پس از تلاش های اولیه و بی پاسخ ماندن درخواستش، دوباره ایمیل زد و این بار پاسخ مستقیم از خود ریچاردسون دریافت کرد؛ اتفاقی که مسیر پروژه را کاملا تغییر داد.
یانا، اینجا رابرت ریچاردسون هستم. خوشحال می شوم بدانم چه چیزی نیاز داری.
— رابرت ریچاردسون
این ارتباط به گفت وگوهای عمیق و طولانی تبدیل شد؛ گفت وگوهایی که به گفته هویودوا، به جای تمرکز صرف بر تکنیک، به زندگی شخصی و ریشه های انسانی ریچاردسون می پرداخت.
اولین سوالت درباره این بود که از کجا آمده ام، کودکی ام چگونه بوده و خانواده ام چه نقشی داشته اند؛ همین باعث شد بخواهم صادقانه پاسخ بدهم.
— رابرت ریچاردسون
ساخت مستندی شبیه یک داستان کارآگاهی
هویودوا این پروژه را مانند یک «داستان کارآگاهی» توصیف می کند؛ سفری برای کشف شخصیت واقعی مردی که معمولا پشت دوربین قرار دارد. او حتی ابتدا قصد نداشت خودش در فیلم حضور داشته باشد، اما با تشویق ریچاردسون نظرش تغییر کرد.
می دانم سخت است، اما مخاطبان می توانند با تو ارتباط برقرار کنند.
— رابرت ریچاردسون
در نهایت، حضور کارگردان در فیلم به پلی میان مخاطب و سوژه تبدیل شد؛ پلی که تجربه شخصی او را با دنیای حرفه ای ریچاردسون پیوند می زند.
از مخالفت اولیه تا همراهی کامل
ریچاردسون در ابتدا علاقه ای به ساخته شدن مستندی درباره زندگی اش نداشت و آن را چندان جذاب نمی دانست. اما پس از مدتی و دیدن جدیت هویودوا، نظرش تغییر کرد.
این فیلم مال توست. من می توانم کمک کنم، اما باید خودت آن را بسازی.
— رابرت ریچاردسون
این جمله به نقطه آغاز رسمی پروژه ای تبدیل شد که حدود ۱۰ سال طول کشید.
حضور چهره های بزرگ و مسیر دشوار تولید
یکی از نقاط قوت مستند، حضور کارگردانان بزرگی است که با ریچاردسون همکاری داشته اند؛ از جمله الیور استون، مارتین اسکورسیزی و کوئنتین تارانتینو. هر کدام از این گفت وگوها مسیر متفاوتی داشت؛ از هماهنگی سریع با استون تا روند طولانی تر برای رسیدن به اسکورسیزی و تارانتینو.
هویودوا برای ثبت گفت وگو با تارانتینو حتی به تل آویو سفر کرد و انتظار یک مصاحبه کوتاه را داشت، اما این دیدار به جلسه ای چندساعته تبدیل شد.
تجربه اسکار و وجه انسانی یک اسطوره
در بخشی از مستند، هویودوا ریچاردسون را در مراسم اسکار برای فیلم Once Upon a Time in Hollywood همراهی می کند؛ جایی که با وجود جایگاه حرفه ای بالا، او را فردی حساس و دور از هیاهوی شهرت نشان می دهد. در آن سال، جایزه به راجر دیکینز برای فیلم 1917 رسید.
نمایش در کارلووی واری و بازخوردها
مستند فیلم Robert Richardson: The White Devil در بخش نمایش های ویژه جشنواره کارلووی واری به نمایش درآمد و توجه زیادی جلب کرد. همزمان، هویودوا به عنوان فیلمبردار در فیلم Chica Checa نیز حضور داشت؛ تجربه ای متفاوت که تمرکز او را صرفا روی تصویربرداری گذاشته بود.
به گفته او، واکنش مخاطبان به فیلم بسیار مثبت بوده و بسیاری از تماشاگران از آن به عنوان اثری الهام بخش یاد کرده اند؛ فیلمی که نه فقط درباره یک چهره بزرگ، بلکه درباره مسیر تلاش و کشف هویت در سینماست.
۰ دیدگاه