در شرایطی که هزینه های سرسام آور زندگی در شهرهای بزرگ نفس بسیاری از هنرمندان را گرفته، یک فیلم مستقل با بودجه ای بسیار محدود توانسته همین بحران را به سوژه ای خلاقانه تبدیل کند. فیلم Toronto Apartment ساخته تریستان ویلر، با تنها ۱۰ هزار دلار ساخته شده و حالا به عنوان یک کمدی تاریک متفاوت، توجه مخاطبان و جشنواره ها را به خود جلب کرده است.
بحران مسکن؛ از واقعیت تلخ تا کمدی تاریک
داستان فیلم حول شخصیتی به نام لاک اوهارا می چرخد؛ مستاجری که پس از به هم خوردن رابطه عاطفی اش، با مشکل پرداخت اجاره مواجه می شود. او برای بقا، ایده ای عجیب به ذهنش می رسد: اجاره دادن آپارتمانش به صورت ساعتی به افراد مختلف.
این ایده به مرور او را با گروه های متنوعی از ساکنان موقت روبه رو می کند؛ از جمع های کتابخوانی گرفته تا گروه های غیرمنتظره ای که هرکدام فضای آپارتمان را به شکلی متفاوت اشغال می کنند. اما در پس این طنز، سوال مهمی شکل می گیرد: آیا او در حال کمک به دیگران است یا خودش هم بخشی از همین چرخه مشکل ساز شده؟
تجربه شخصی کارگردان پشت داستان
تریستان ویلر این داستان را از تجربه های واقعی خود الهام گرفته است؛ زمانی که پس از پایان یک رابطه، مجبور به جابجایی های مکرر بین خانه های اجاره ای شد.
من در شهری زندگی می کنم که هزینه ها خیلی بالاست. بیشتر وقت آدم صرف تامین نیازهای اولیه مثل کار و داشتن یک سقف بالای سر می شود و این عملا فرصت خلاق بودن را می گیرد.
— تریستان ویلر
او این شرایط را نه فقط یک مشکل شخصی، بلکه مسئله ای طبقاتی می داند؛ جایی که بسیاری از فیلمسازان بدون پشتوانه مالی، برای ادامه فعالیت خلاقانه با چالش جدی روبه رو هستند.
فیلمی که عمدا «کم هزینه» به نظر می رسد
Toronto Apartment با دوربینی ارزان و طی تنها ۱۱ روز فیلمبرداری ساخته شده است. اما نکته مهم اینجاست که ظاهر ساده و کم هزینه فیلم، کاملا آگاهانه انتخاب شده است.
وقتی این فیلم را می بینید، عمدا کم هزینه به نظر می رسد. من نمی توانم فیلمی در حد آثار کریستوفر نولان بسازم؛ باید بپذیرم این کار یک هنرمند است که تلاش می کند با امکانات محدود اثرش را خلق کند.
— تریستان ویلر
این رویکرد به ویلر آزادی بیشتری داده تا بدون فشار سرمایه گذاران، دست به تجربه بزند و روایت متفاوتی ارائه کند.
ساخت بدون حمایت مالی رسمی
برخلاف بسیاری از پروژه های کانادایی، این فیلم بدون استفاده از حمایت های دولتی ساخته شده است. همین موضوع باعث شده تیم سازنده با وجود محدودیت ها، آزادی عمل بیشتری داشته باشند.
ما نمی توانستیم اشتباه کنیم چون پولی برای برداشت دوباره نداشتیم، اما از طرفی چون بودجه فقط ۱۰ هزار دلار بود، فشار سرمایه گذار هم نداشتیم و می توانستیم آزادانه تر تجربه کنیم.
— تریستان ویلر
تورنتو به عنوان یک «شخصیت» در فیلم
یکی از نکات جالب Toronto Apartment این است که شهر تورنتو فقط یک لوکیشن نیست، بلکه به نوعی به یک شخصیت تبدیل شده است. این فیلم در ادامه روندی در سینمای کانادا قرار می گیرد که شهرها را همان طور که هستند، بدون تغییر به تصویر می کشد.
در سال های اخیر، آثاری که در شهرهایی مثل ونکوور و مونترال ساخته شده اند نیز همین رویکرد را دنبال کرده اند؛ نمایش زندگی واقعی بدون تلاش برای شبیه سازی شهرهای دیگر.
پیامی برای فیلمسازان جوان
در نهایت، ویلر این فیلم را برای هنرمندانی ساخته که با محدودیت های مالی دست و پنجه نرم می کنند. او معتقد است اگر شناخت درستی از امکانات و محدودیت ها وجود داشته باشد، می توان اثری ساخت که با مخاطب ارتباط برقرار کند.
این فیلم برای آدم هایی مثل خودم است؛ کسانی که پول زیادی ندارند اما می خواهند خلاق باشند. اگر بودجه و ایده ات را درست بشناسی، می توانی کاری بسازی که دیده شود.
— تریستان ویلر
۰ دیدگاه