فیلم Clerks II اثری است که روی کاغذ اصلا نباید جواب می داد. دنباله ای برای یک فیلم مستقل کم هزینه از سال ۱۹۹۴ که خودش به تنهایی الهام بخش موجی از فیلم سازان جوان شد و ثابت کرد هر کسی می تواند وارد سینما شود. با این حال، کوین اسمیت در سال ۲۰۰۶ با ساخت این دنباله نه تنها اشتباه نکرد، بلکه یکی از متفاوت ترین و ماندگارترین ادامه ها را ارائه داد.
این فیلم ده سال پس از اتفاقات قسمت اول، دوباره سراغ دانته و رندال می رود؛ دو کارمند ساده که حالا در یک فست فود کار می کنند و با واقعیت های جدید زندگی، بلوغ عاطفی و انتخاب های جدی تر روبه رو هستند. حضور شخصیت هایی مثل بکی و الیاس نیز به داستان عمق تازه ای می دهد، در حالی که جی و سایلنت باب همچنان در حاشیه حضور دارند.
چرا فیلم Clerks II از دام دنباله های نوستالژیک فرار می کند؟
بسیاری از دنباله های متاخر بیش از حد به نوستالژی تکیه می کنند و عملا چیزی جز یادآوری گذشته ندارند. اما فیلم Clerks II رویکرد متفاوتی دارد. این اثر به جای تکرار مستقیم لحظات قسمت اول، داستانی مستقل تعریف می کند که حتی بدون دیدن Clerks نیز قابل درک است.
ارجاعات مستقیم به فیلم اول بسیار محدود و هوشمندانه هستند و عمدتا در بخش پایانی ظاهر می شوند. همین خویشتنداری باعث می شود بازگشت به حال و هوای نسخه اولیه، حس واقعی تری داشته باشد و به جای یک ترفند ساده، به یک لحظه تاثیرگذار تبدیل شود.
رشد شخصیت ها؛ نقطه تمایز اصلی
یکی از مشکلات رایج در جهان View Askewniverse این است که برخی شخصیت ها در طول سال ها تغییر چندانی نمی کنند. اما در Clerks II، هرچند دانته و رندال هنوز در موقعیت های مشابهی قرار دارند، اما نگاهشان به زندگی تغییر کرده است. آن ها حالا با بحران های واقعی تری مواجه اند و همین موضوع بار دراماتیک داستان را افزایش می دهد.
کوین اسمیت در فشار، بهترین عملکرد را دارد
کارنامه کوین اسمیت نشان می دهد که او زمانی بهترین آثارش را خلق می کند که چیزی برای اثبات داشته باشد. فیلم Clerks حاصل جسارت اولیه او بود، فیلم Chasing Amy تلاشی برای اثبات توانایی اش پس از شکست Mallrats، و فیلم Dogma تجربه ای پرریسک با موضوعات حساس.
در مقابل، برخی آثار مانند Mallrats یا Jay and Silent Bob Strike Back هرچند سرگرم کننده اند، اما کمتر حس ضرورت و حرف تازه دارند.
فیلم Clerks II نیز در چنین شرایطی ساخته شد؛ پس از شکست تجاری فیلم Jersey Girl و فشارهای رسانه ای. اسمیت به جای ساخت یک دنباله صرفا تجاری، اثری ارائه داد که نشان دهنده بلوغ او به عنوان فیلم ساز بود.
آخرین نقطه اوج در یک مسیر طولانی
در میان تمام آثار این مجموعه، Clerks II را می توان آخرین فیلمی دانست که همزمان توانست رضایت مخاطبان قدیمی را جلب کند و ارزش هنری خود را حفظ کند. برخلاف آثاری مانند Clerks III یا Jay and Silent Bob: Reboot که بیش از حد به خاطره بازی متکی بودند، این فیلم تعادل مناسبی بین گذشته و حال ایجاد کرد.
این اثر نه تنها ادامه ای شایسته برای Clerks است، بلکه نمونه ای موفق از یک دنباله است که دلیل وجودی خود را به خوبی توجیه می کند؛ چیزی که در دنیای امروز سینما کمتر دیده می شود.
۰ دیدگاه