سیگورْیون «جونی» سیگواتسون، تهیه کننده ایسلندی ساکن آمریکا، در آستانه دریافت جایزه رایموند رتزونیکو در هفتاد و نهمین دوره جشنواره فیلم لوکارنو، درباره وضعیت جشنواره های سینمایی، نقش هوش مصنوعی در تولید آثار و تفاوت فیلم های نتفلیکس با سینمای سنتی صحبت کرده است. مهم ترین بخش صحبت های او، مرزبندی صریح میان فیلم هایی بود که برای نمایش عمومی ساخته می شوند و محصولاتی که به گفته او فقط در اکوسیستم نتفلیکس معنا پیدا می کنند.
دفاع تهیه کننده Twin Peaks از رویکرد متفاوت لوکارنو
سیگواتسون سابقه ای طولانی در سینما و تلویزیون دارد. او از بنیان گذاران شرکت پراپاگاندا فیلمز در سال ۱۹۸۶ است و در کارنامه اش تهیه کنندگی فیلم فیلم Wild at Heart به کارگردانی دیوید لینچ، فیلم Basquiat ساخته جولیان شنابل و فیلم The Weight of Water به کارگردانی کاترین بیگلو دیده می شود. او همچنین در تولید سریال Twin Peaks و سریال Beverly Hills, 90210 نقش داشته است.
این تهیه کننده در بازگشت به لوکارنو، جایزه ای را دریافت می کند که به نام رایموند رتزونیکو، رئیس جشنواره از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۹، نام گذاری شده است. سیگواتسون لوکارنو را به دلیل انتخاب های ماجراجویانه تر و کمتر قابل پیش بینی اش تحسین می کند؛ رویکردی که به باور او، این جشنواره را از رویدادهای بزرگ تر متمایز کرده است.
لوکارنو فقط روی فیلم های بخش مسابقه تمرکز نمی کند. همه چیز تغییر کرده است. وقتی Wild at Heart در سال ۱۹۹۰ در کن برنده شد، جشنواره سکویی مهم برای دیده شدن چنین فیلم متفاوتی بود؛ اما امروز دیگر دقیقا نمی دانیم جشنواره کن چه می خواهد و برای چه مخاطبی برنامه ریزی می کند.
— سیگورْیون سیگواتسون
او اضافه می کند که لوکارنو هرگز خود را به حضور ستاره ها یا فقط یک بخش رقابتی محدود نکرده است. از نگاه سیگواتسون، جشنواره های بزرگ تر گاهی در موفقیت خود گرفتار می شوند و با تغییرات کسب وکار سینما، انعطاف پذیری گذشته را از دست می دهند. او معتقد است جشنواره های کوچک تری مانند لوکارنو که نگاه متفاوتی به انتخاب فیلم دارند، در آینده شرایط بهتری خواهند داشت.
لوکارنو در برابر جشنواره های بزرگ
سیگواتسون می گوید لوکارنو برای او جذاب است چون هویت خود را فقط با ستاره ها، رقابت رسمی یا نمایش های پرزرق وبرق تعریف نکرده است. در تحلیل او، کاهش تمرکز بر شهرت و اندازه تولید می تواند به جشنواره اجازه دهد آثار متنوع تری را به مخاطبان معرفی کند؛ موضوعی که برای فیلمسازان مستقل و سینمای غیرمتعارف اهمیت زیادی دارد.
هوش مصنوعی مسیر سینما را عوض نمی کند
بخش دیگری از گفت وگو به تاثیر هوش مصنوعی بر صنعت فیلم اختصاص داشت. سیگواتسون معتقد است این فناوری می تواند در بسیاری از پروژه ها به کمک فیلمسازان بیاید، اما به تنهایی باعث تغییر مسیر سینما نخواهد شد. از نظر او، فیلم همچنان بیش از هر چیز به انسان ها و داستان ها وابسته است.
هوش مصنوعی از بسیاری جهات کمک خواهد کرد، اما فکر نمی کنم فیلم های ساخته شده با هوش مصنوعی همه چیز را تغییر دهند؛ چون در نهایت، فیلم ها درباره انسان ها و داستان ها هستند. این فناوری برای بعضی پروژه ها کاربرد دارد، اما همه فیلمسازان به آن نیاز نخواهند داشت.
— سیگورْیون سیگواتسون
او برای توضیح دیدگاهش به فیلم The Odyssey به کارگردانی کریستوفر نولان اشاره کرد و گفت نولان ظاهرا آگاهانه از هوش مصنوعی استفاده نکرده است تا حس مصنوعی بودن به مخاطب منتقل نشود. سیگواتسون همچنین درباره نسخه جدید فیلم Moana از دیزنی گفت که شنیده است این اثر با وجود استفاده از شخصیت های واقعی و جلوه های رایانه ای، برای برخی مخاطبان حال وهوایی شبیه تولیدات هوش مصنوعی دارد. این بخش از صحبت های او در قالب برداشت شخصی و شنیده هایش مطرح شد، نه به عنوان گزارشی قطعی درباره فیلم.
تهیه کننده Twin Peaks هوش مصنوعی را ابزاری قدرتمند و دو لبه می داند و تاکید می کند نتیجه نهایی به شیوه استفاده از آن بستگی دارد. او پیش بینی می کند تاثیر این فناوری بر تلویزیون بیشتر از سینما باشد، زیرا تولیدات تلویزیونی معمولا در مقیاس گسترده تر و برای مصرف پیوسته مخاطبان ساخته می شوند.
چرا سیگواتسون خود را بخشی از «جهان نتفلیکس» نمی داند؟
سیگواتسون در ادامه، نگاه انتقادی خود به مدل تولید و توزیع نتفلیکس را توضیح داد. او میان فیلم هایی که برای اکران و دسترسی عمومی ساخته می شوند و آثاری که فقط در یک سامانه پخش مشخص عرضه می شوند، تفاوت جدی قائل است.
نتفلیکس به بعضی آثار خود فیلم می گوید، اما من آنها را فیلم نمی نامم؛ من آنها را فیلم های نتفلیکس می دانم. این دو با هم تفاوت دارند.
— سیگورْیون سیگواتسون
او توضیح داد که بسیاری از تولیدات نتفلیکس برای داشتن عمر طولانی یا عرضه در بازارهای مختلف طراحی نمی شوند و در یک سیستم بسته به نمایش درمی آیند. به گفته او، این شرکت زبان بصری و ساختاری مخصوصی برای محصولاتی ایجاد کرده که در چارچوب پلتفرم خودش تعریف می شوند. سیگواتسون تاکید کرد که ساخت چنین آثار بزرگی همچنان به مهارت فراوان نیاز دارد، اما مدل توزیع آنها با فیلم هایی که امکان نمایش در سالن های مختلف و دسترسی عمومی دارند، متفاوت است.
او همچنین گفت محصولی که فقط برای یک پلتفرم ساخته می شود، لزوما برای سالن هایی مانند آی مکس طراحی نشده است. از نگاه سیگواتسون، تولید برای مخاطبان بسیار گسترده می تواند به کاهش پیچیدگی در روایت و فرم منجر شود؛ به همین دلیل، او احتمال همکاری آینده خود با نتفلیکس را کم می داند.
اعتراف به تاثیر مثبت نتفلیکس
با وجود این انتقادها، سیگواتسون نقش نتفلیکس در تغییر صنعت سرگرمی را انکار نمی کند. او مهم ترین contribution این پلتفرم را فراهم کردن فرصت برای فیلمسازان کشورهای مختلف می داند؛ افرادی که می توانند با زبان ها و فرهنگ های متفاوت، آثار خود را به مخاطبان بین المللی معرفی کنند. با این حال، او تاکید دارد که خودش به فضای تولیدی نتفلیکس تعلق ندارد و فعلا برنامه ای برای ساخت فیلم برای این سرویس ندارد.
۰ دیدگاه