از کاخ سفید تا ریاست ساندنس؛ مسیر غیرمنتظره ابس برنو و تصمیم بزرگ برای آینده جشنواره

از کاخ سفید تا ریاست ساندنس؛ مسیر غیرمنتظره ابس برنو و تصمیم بزرگ برای آینده جشنواره

اخبار۴ دقیقه مطالعه

مسیر حرفه ای ابس برنو بیشتر شبیه یک داستان سینمایی است تا یک رزومه معمولی. او که زمانی در قلب سیاست آمریکا و در کنار میشل اوباما فعالیت می کرد، حالا به عنوان رئیس مؤسسه ساندنس یکی از تاثیرگذارترین چهره ها در سینمای مستقل به شمار می رود. این تغییر مسیر نه تنها زندگی شخصی او را دگرگون کرد، بلکه حالا روی آینده یکی از مهم ترین جشنواره های فیلم جهان هم تاثیر گذاشته است.

از کاخ سفید تا دنیای سینما

ابس برنو در اواخر دهه ۲۰۰۰ به عنوان مشاور ارشد و مدیر سیاسی در کنار میشل اوباما فعالیت می کرد. او به انتخاب مستقیم بانوی اول آمریکا، در برگزاری رویدادهای مهمی مانند ضیافت های رسمی و برنامه های فرهنگی کاخ سفید نقش کلیدی داشت.

او درباره دلیل انتخابش برای این نقش می گوید:

همه من را می شناختند. من فرزند یک خانواده تک والد بودم و توسط مادرم، پرستار و عمه ام بزرگ شدم. آن ها به دنبال کسی بودند که بتواند با زنان قدرتمند به خوبی کار کند و از این موضوع احساس تهدید نکند.

— ابس برنو

برنو تاکید می کند که این شغل، هرچند پرنفوذ، اما او را از علاقه اصلی اش یعنی سینما و تئاتر دور کرده بود. پس از ترک کاخ سفید در سال ۲۰۱۱، او به تدریج به دنیای فیلمسازی بازگشت و با ساخت مستندهایی درباره چهره هایی مثل ترومن کاپوتی و جک کروآک، جایگاه خود را تثبیت کرد.

روایت یک بحران عجیب در کاخ سفید

یکی از جنجالی ترین خاطرات برنو به اولین ضیافت رسمی دولت اوباما برمی گردد؛ جایی که یک نقص امنیتی بزرگ خبرساز شد.

هیچ وقت درباره این موضوع صحبت نکرده بودم. در اولین ضیافت رسمی، اتفاق عجیبی افتاد؛ افرادی بدون دعوت وارد کاخ سفید شدند.

— ابس برنو

این حادثه به یکی از خبرهای بزرگ ملی تبدیل شد و فشار زیادی بر تیم برگزارکننده وارد کرد. با این حال، برنو می گوید این تجربه بخشی از واقعیت کار در سطح بالای سیاست بود؛ جایی که تصمیم ها همیشه زیر ذره بین قرار دارند.

ریاست ساندنس و یک تصمیم سرنوشت ساز

برنو از سال ۲۰۲۱ ریاست مؤسسه ساندنس را برعهده دارد و در این مدت با چالش های مهمی روبه رو بوده است. یکی از مهم ترین تصمیم های او، انتقال جشنواره ساندنس از پارک سیتی یوتا به بولدر در ایالت کلرادو بود؛ تصمیمی که واکنش های زیادی به همراه داشت.

چرا ساندنس جابه جا شد؟

به گفته برنو، افزایش شدید هزینه ها یکی از دلایل اصلی این تغییر بود. هزینه اقامت در طول جشنواره به طور متوسط به شبی ۸۰۰ دلار رسیده بود؛ رقمی که برای فیلمسازان مستقل فشار زیادی ایجاد می کرد.

او توضیح می دهد که این تصمیم بر اساس مسئولیت مدیریتی و آینده نگری گرفته شده است؛ با هدف فراهم کردن شرایط بهتر برای فیلمسازان و حفظ روح اصلی ساندنس.

نظر رابرت ردفورد درباره این تغییر

رابرت ردفورد، بنیان گذار ساندنس، در ابتدا نسبت به این جابه جایی حساس بود، اما در نهایت از تصمیم هیئت مدیره حمایت کرد. برنو می گوید او با وجود طرح سوالات سخت، در نهایت به این نتیجه رسید که این تغییر به نفع هنرمندان است.

نگاه برنو به سیاست و آینده

برنو همچنان با نگاهی خوش بینانه به آینده آمریکا و جهان نگاه می کند. او معتقد است سیاست و هنر هر دو بر پایه «گوش دادن» شکل می گیرند؛ مهارتی که در تمام مسیر حرفه ای اش همراه او بوده است.

او همچنین به توصیه ای از نورا افرون اشاره می کند که همیشه در ذهنش مانده:

به گزینه جایگزین فکر کن. چون در بسیاری از مواقع، جایگزین این است که اصلا اینجا نباشیم. هر وقت ناامید می شوم، به خودم می گویم: به گزینه دیگر فکر کن.

— نقل از نورا افرون

در کنار مدیریت ساندنس، برنو روی پروژه های جدیدی هم کار می کند؛ از جمله مستندی درباره داستی اسپرینگفیلد و یک پادکست با حضور چهره های مطرح. با این حال، او اعتراف می کند که همچنان با ترس از واکنش مخاطبان روبه روست و همین موضوع او را به ادامه مسیر وادار می کند.

امتیاز کاربران بدون امتیاز روی ستاره‌ها بزنید

گفتگو

۰ دیدگاه

دیدگاهت را بنویس