در سال های اخیر، موفقیت آثار متفاوت و شخصی مثل فیلم Backrooms و فیلم Obsession دوباره این پرسش را مطرح کرده که چرا استودیوها کمتر به ایده های اورجینال اعتماد می کنند. پاسخ ساده است: همیشه نتیجه چنین ریسکی، موفقیت بزرگ نیست. گاهی نتیجه می شود فیلمی مثل فیلم Under the Silver Lake؛ اثری عجیب، پیچیده و کاملا متفاوت که در زمان اکران شکست خورد اما به مرور به یک فیلم کالت تبدیل شد.
چرخش جسورانه کارگردان بعد از It Follows
دیوید رابرت میچل پس از موفقیت فیلم It Follows می توانست مسیر امن تری را در ژانر وحشت ادامه دهد، اما تصمیم گرفت کاملا مسیرش را تغییر دهد. نتیجه این تصمیم، اثری نئو نوآر با حال و هوای کمدی و تریلر بود که از هر نظر با فیلم قبلی اش تفاوت داشت.
فیلم Under the Silver Lake در سال 2016 ساخته شد اما اکران گسترده آن تا 2019 به تعویق افتاد. این فیلم با واکنش های دوگانه روبه رو شد؛ امتیاز متوسط منتقدان و فروش ناامیدکننده حدود 2 میلیون دلار در برابر بودجه 8 میلیون دلاری، نشان می داد که مخاطب عام ارتباط راحتی با آن برقرار نکرده است.
داستانی معمایی در دل هالیوود عجیب
داستان درباره سم با بازی اندرو گارفیلد است؛ جوانی سرگردان در لس آنجلس که به تئوری های توطئه علاقه دارد. او بعد از آشنایی با همسایه اش سارا (با بازی رایلی کیو)، ناگهان با ناپدید شدن او مواجه می شود. همین اتفاق، سم را وارد مسیری پر از رمز و راز می کند که به کشف چهره ای عجیب و غیرمنتظره از هالیوود می انجامد.
فیلم تصویری دوگانه از شهر رویاها ارائه می دهد؛ از یک سو جذاب و وسوسه انگیز، و از سوی دیگر تاریک و پیچیده. این نگاه تا حدی یادآور فیلم La La Land است، اما با رویکردی بسیار بدبینانه تر.
شکستن قواعد روایت کلاسیک
یکی از مهم ترین دلایلی که باعث شد فیلم در زمان اکران مخاطبان را سردرگم کند، ساختار غیرمتعارف آن است. داستان پر از جزئیات عجیب، شخصیت های غیرقابل پیش بینی و معماهایی است که بسیاری از آنها پاسخ مشخصی ندارند.
از سرنخ هایی که در نقشه های عجیب و نمادهای پنهان پیدا می شوند تا ارجاعات فرهنگی پیچیده، همه چیز در فیلم طوری طراحی شده که مخاطب را درگیر کند، اما نه لزوما به شکلی سرراست. این همان چیزی است که برخی را از فیلم دور کرد و در عین حال، باعث شد گروهی دیگر شیفته آن شوند.
نقش متفاوت اندرو گارفیلد
اندرو گارفیلد در این فیلم یکی از متفاوت ترین نقش های کارنامه اش را بازی می کند. شخصیت سم نه قهرمان است و نه حتی دوست داشتنی؛ او فردی بی هدف، گاهی آزاردهنده و کاملا غیرقابل پیش بینی است. همین ویژگی ها باعث می شود فیلم از قالب شخصیت های معمول فاصله بگیرد.
این انتخاب جسورانه در بازیگری، به همراه فضای خاص فیلم، کمک کرده تا اثر هویت مستقلی پیدا کند؛ هویتی که شاید برای همه جذاب نباشد، اما قطعا فراموش شدنی نیست.
از شکست تا تبدیل شدن به فیلم کالت
با گذشت زمان، فیلم Under the Silver Lake مخاطبان خاص خود را پیدا کرد. انرژی عجیب، فضای رمزآلود و تفسیرپذیری بالای داستان باعث شد این فیلم به اثری تبدیل شود که بعد از پایان هم در ذهن باقی می ماند.
نکته جالب اینجاست که با وجود این شکست، پروژه بعدی میچل یعنی فیلم The End of Oak Street با حمایت یک استودیوی بزرگ و بودجه قابل توجه 85 میلیون دلاری ساخته شده است. این موضوع نشان می دهد که حتی آثار بحث برانگیز هم می توانند به عنوان سکوی پرتاب برای کارگردانان عمل کنند.
در نهایت، فیلم Under the Silver Lake نمونه ای از سینمایی است که قواعد را می شکند؛ اثری که شاید در ابتدا درک نشود، اما به مرور ارزش هایش آشکار می شود و جایگاهش را در میان علاقه مندان سینما پیدا می کند.
۰ دیدگاه