آنیا تیلور جوی، بازیگر فیلم Furiosa و سریال Queen’s Gambit، در گفتگویی تازه درباره شیوه بازیگری متد صحبت کرده و توضیح داده است که چرا به باور او، نمونه های مشهور این روش بیشتر به بازیگران مرد نسبت داده می شوند. او این دیدگاه را هنگام تبلیغ سریال Lucky مطرح کرد؛ سریالی محدود که برای اپل تی وی ساخته شده است.
دیدگاه آنیا تیلور جوی درباره بازیگری متد
بازیگری متد معمولا به روشی گفته می شود که بازیگر برای نزدیک شدن به شخصیت، تا حد زیادی در فضای ذهنی و رفتاری او باقی می ماند. آنیا تیلور جوی در گفتگو با Complex گفت زنان به دلیل مسئولیت های مختلف زندگی، کمتر می توانند خود را به طور کامل از دنیای واقعی جدا کنند و برای مدت طولانی در نقش باقی بمانند.
اگر دقت کنید، زنان معمولا بازیگری متد را به آن شکل انجام نمی دهند، چون کارها و مسئولیت هایی داریم که باید به آنها رسیدگی کنیم. نمی توانیم کاملا ذهن خود را از دست بدهیم. من بازیگری را نوعی تجربه شدید اما کنترل شده می دانم؛ انگار برای ساعت های طولانی فکرها و زندگی شخص دیگری را دنبال می کنید.
— آنیا تیلور جوی
او اضافه کرد که نزدیک شدن بیش از اندازه به یک شخصیت می تواند باعث شود اطرافیان بازیگر نگران شوند. به گفته تیلور جوی، افراد نزدیک به او گاهی زمانی که احساس می کنند بیش از حد در نقش فرو رفته است، با نام شخصیت صدایش می زنند تا او دوباره به شرایط عادی برگردد.
این بازیگر همچنین تاکید کرد که نمی تواند تصور کند چنین شرایطی برای تمام مدت تولید یک فیلم یا سریال ادامه داشته باشد. از نگاه او، بازیگر با افراد زیادی همکاری می کند و مسئولیت دارد به همکارانش کمک کند بهترین عملکرد خود را ارائه دهند. بنابراین، رفتار نامناسب یا فاصله گرفتن کامل از گروه تولید نمی تواند به روند کاری سالمی منجر شود.
نمونه های مشهور بازیگری متد در سینما
در ادامه این بحث، چند نمونه شناخته شده از بازیگرانی مطرح شده اند که برای ایفای نقش های خود تغییرات بزرگی در زندگی یا ظاهرشان ایجاد کرده اند. دنیل دی لوئیس یکی از مشهورترین نام ها در این زمینه است. درباره بازی او در فیلم My Left Foot گفته شده که برخی اعضای گروه برای حفظ شرایط نقش، او را جابه جا می کردند و غذا می دادند. درباره فیلم Lincoln نیز گزارش هایی منتشر شده که او در زمان فیلمبرداری لحن و شخصیت آبراهام لینکلن را حفظ می کرد و حتی برای برخی همکارانش پیام هایی در قالب همان شخصیت می فرستاد.
از دنیل دی لوئیس تا واکین فینیکس
جیم کری در فیلم Man on the Moon، آدرین برودی در فیلم The Pianist و واکین فینیکس در فیلم Joker نیز از جمله بازیگرانی هستند که نامشان در بحث درباره روش های افراطی آماده سازی برای نقش مطرح شده است. با این حال، همه این نمونه ها به معنای باقی ماندن دائمی در شخصیت میان برداشت ها نیستند. برخی بازیگران بیشتر از طریق تغییر ظاهر، سبک زندگی یا آمادگی روانی به نقش نزدیک می شوند.
دنیل دی لوئیس سال گذشته در جشنواره فیلم لندن از بازیگری متد دفاع کرد. او گفته بود بسیاری از اظهارنظرهای سال های اخیر درباره این روش، از سوی افرادی مطرح شده اند که درک کاملی از معنای واقعی آن ندارند. به گفته او، بازیگری متد بیشتر راهی برای آزاد شدن واکنش های بازیگر مقابل دوربین است و به این معنا نیست که فرد از زندگی واقعی خود جدا می شود؛ بلکه بازیگر برای مدتی وارد تجربه ای مستقل و شخصی از نقش می شود.
استثناهایی در میان بازیگران زن
آنیا تیلور جوی در صحبت های خود به این نکته اشاره کرد که نمونه هایی از بازیگران زن نیز وجود دارند که به شکل بسیار جدی در نقش خود باقی مانده اند. ناتالی پورتمن در سال ۲۰۲۴ دیدگاهی مشابه مطرح کرده و گفته بود بازیگری متد برای زنان امتیازی است که همیشه امکان استفاده از آن را ندارند.
لیدی گاگا نیز برای ایفای نقش پاتریشیا رجیانی در فیلم House of Gucci، برای مدت طولانی خود را در فضای شخصیت نگه داشت و لهجه ایتالیایی او را برای ماه ها حفظ کرد. با وجود این نمونه ها، تیلور جوی معتقد است فشارهای کاری و مسئولیت های روزمره باعث می شوند تجربه بازیگران زن در این زمینه کمتر دیده شود یا کمتر با عنوان بازیگری متد شناخته شود.
این گفتگو بار دیگر بحث قدیمی درباره مرز میان آماده سازی حرفه ای و غرق شدن بیش از اندازه در شخصیت را مطرح می کند؛ بحثی که در سال های اخیر با حضور بازیگرانی مانند دنیل دی لوئیس، جیم کری و لیدی گاگا توجه بیشتری در رسانه های سینمایی پیدا کرده است.
۰ دیدگاه