اگر از طرفداران سریال های ژانری در دوران قبل از سلطه کامل سرویس های استریم باشید، احتمالا به یاد دارید که آن دوره چقدر پر از ایده های جسورانه و گاهی عجیب بود. در همان فضا، سریال Helix شکل گرفت؛ اثری که حالا دوباره خبرساز شده چون هر دو فصل آن به صورت رایگان در پلتفرم Tubi در دسترس قرار گرفته است.
این سریال که در ژانر علمی تخیلی ترسناک قرار می گیرد، ترکیبی از حال و هوای آثار کلاسیکی مثل فیلم The Thing، فیلم Alien و حتی سریال The X-Files را در خود دارد، اما در عین حال مسیر خاص خودش را می رود؛ مسیری که آن را به یکی از آثار متفاوت و کمتر دیده شده این ژانر تبدیل کرده است.
کابوس یخی و فضای خفقان آور در فصل اول
داستان فصل اول سریال Helix با یک تیم واکنش سریع از مرکز کنترل بیماری ها آغاز می شود که برای بررسی یک شیوع ویروسی مرموز به یک پایگاه تحقیقاتی در قطب شمال اعزام می شوند. محیط سرد، ایزوله و بسته این پایگاه به سرعت به یکی از عناصر کلیدی روایت تبدیل می شود.
راهروهای طولانی، آزمایشگاه های مهر و موم شده و چشم انداز سفید و بی انتها بیرون، حس گیر افتادن را به شکل ملموسی منتقل می کند. اینجا خبری از فرار نیست؛ نه شهری در نزدیکی وجود دارد و نه پناهگاهی امن. همین انزوا باعث می شود تنش به آرامی اما مداوم افزایش پیدا کند.
با پیشرفت داستان، سریال از یک درام پزشکی به اثری پر از اضطراب و بی اعتمادی تبدیل می شود. شخصیت ها کم کم نسبت به یکدیگر مشکوک می شوند و روابطشان دچار تنش می شود؛ فضایی که بیش از هر چیز بر فروپاشی اعتماد تمرکز دارد.
ویروسی که قوانین را زیر پا می گذارد
یکی از نکات جالب سریال Helix این است که ویروس داستان از الگوهای معمول پیروی نمی کند. برخلاف بسیاری از آثار مشابه که قوانین مشخصی برای آلودگی دارند، اینجا هر مورد ابتلا می تواند متفاوت و غیرقابل پیش بینی باشد.
این تغییرپذیری باعث می شود مخاطب هیچ وقت احساس امنیت نکند. گاهی تاثیر ویروس جنبه جسمی دارد، گاهی ذهنی و گاهی حتی رفتار و تصمیم های شخصیت ها را به شکلی غیرمنتظره تغییر می دهد. همین بی ثباتی، موتور اصلی تعلیق در داستان است.
در کنار این موضوع، سریال به شکل ظریفی نشان می دهد که چگونه فشار و ترس می تواند روابط انسانی را دچار اختلال کند و افراد را به سمت تصمیم هایی سوق دهد که در شرایط عادی هرگز نمی گرفتند.
فصل دوم؛ تغییر بزرگ و ریسک جسورانه
فصل دوم سریال Helix یکی از آن تغییر مسیرهایی است که هنوز هم درباره اش بحث می شود. داستان ناگهان از فضای بسته و یخی فصل اول فاصله می گیرد و وارد محیطی کاملا متفاوت می شود؛ تغییری که برای برخی غافلگیرکننده و برای برخی دیگر بحث برانگیز بود.
این فصل به جای تمرکز صرف بر تهدید فیزیکی، بیشتر به جنبه های اجتماعی و روانی خطر می پردازد. فضای جدید نوعی پارانویا متفاوت ایجاد می کند؛ جایی که تهدیدها کمتر قابل مشاهده اما تاثیرگذارتر هستند.
در اینجا، سریال به شکل جدی تری این ایده را بررسی می کند که شاید خطر اصلی نه خود ویروس، بلکه ترسی است که در میان انسان ها پخش می شود. ترسی که قضاوت ها را مختل می کند و باعث تصمیم های غیرمنتظره می شود.
چرا Helix هنوز ارزش دیدن دارد؟
آنچه سریال Helix را متمایز می کند، جسارتش در فاصله گرفتن از قالب های معمول است. این سریال تلاش نمی کند همه چیز را مرتب و قابل پیش بینی ارائه دهد؛ برعکس، با ساختاری آزاد و گاهی ناپایدار پیش می رود که یادآور سریال های قدیمی تر این ژانر است.
همین ویژگی باعث شده Helix حتی پس از گذشت سال ها، همچنان حس تازگی داشته باشد. این اثر بیشتر شبیه یک کشف غیرمنتظره در تلویزیون کابلی است تا محصولی صیقلی از دوران استریم؛ و دقیقا همین تفاوت است که آن را ارزشمند می کند.
حالا که هر دو فصل این سریال به صورت رایگان در دسترس قرار گرفته اند، فرصت مناسبی است تا این اثر متفاوت را دوباره ببینید یا برای اولین بار تجربه اش کنید.
۰ دیدگاه